''Birini dinlerken tam duyamıyorum.

Benim hakkımda mı konuşuyorlar, beni eleştiriyorlar mı? Konuştukları konunun ne olduğunu bile duyamıyorum çünkü beni eleştirdiklerini düşünüyorum.''

İlk üç çakra (1-2-3) sadece senle ilgili- seni daha iyi hissettirmek içindir her şey. Tüm evren seni daha iyi bir yere getirmek için organize olmalıdır. Her şey ve herkes seni mutlu etmek için olmalı ve değişmelidir. Her sorduğun soru cevaplanmalıdır. Herkesin fikrine karşı gelmeli, yorum yapmalı, kendi fikrini illaki açıklamalı, biri bir şey anlatırken hemen sahneyi ele geçirmeli ve kendi hikayeni anlatmalısındır. Çünkü sen özelsindir. Çünkü sen kötü bir çocukluk geçirmisinidir. Çünkü her şey ve herkes seni daha iyi hissettirmek için var olmalıdır.

Çünkü sen kendi hikayene bağlı kalmak istiyorsundur. Çünkü o hikayeye bağlı kalıp-yaralı bir dil - kullandığında sosyal olarak pek çok kazancın oluyordur. Çünkü yaşamda ilk üç çakra ile var olmuşsundur. Çünkü ilk üç çakra çocuk olduğun ve çocuk kalmak istediğin yerdir... Her şey tepkiseldir, yaşamda olan her şey sen değil senin tepkilerinle iletişim halindedir.

Ama burası  esas yolculuğunun başladığı yerdir. İlk istasyon...

İlk üç çakraya kadar hala -kabile-nin içindesin. Kabile senin için her şeyi organize eder, ne hissedeceğini, nasıl davranacağını, kimi seveceğini , kime inanacağını belirler, sen de sana sunulmuş yolu takip edersin. Ki bu çok kolay ve konforludur. Sonra yaşamında bir an-acaba -dersin , acaba sorun tüm dünya  değil de ben miyim? Acaba dersin, benim dışımda dünyada neler oluyor . O sorularla gelir bir köprünün başında bulursun kendini. Ya suya düşüp öleceksindir yada karşıya geçeceksindir.

Aslında karşıya geçmek için de ölmen gerekecektir ama sen henüz bilmiyorsundur, kendini öldürmen gerekecektir ve bunu senin yapıyor olman gerekecektir. Sana sunulmuş olan her şeyi öldürmen ve yeni bir benlikle tanışman (yaratman değil unutma, zaten var olanla karşılaşman).

İşte en zor aşamada burada başlar. Burası 3.çakradan 4. çakraya geçtiğin köprüdür. Burası kabileden ormana gönderildiğin yerdir. -çocukluktan yetişkinliğe geçmek için inisiye olduğun- dönüşmeye başlayacağın... Pek çok insan o köprüden karşıya bakıp geri döner... O köprüden geçtiğinde bir daha geri dönüşü olmayan bir yola girersin. Artık kalbinde ve zihninde şu soru olamayacaktır.

''Neden ?'' ''Başıma gelen şeyler neden başıma geldi?''

Peki bu soruyu sormadan yaşayabilir misin ?

SİTEDE ARA

Go to top