Yolun kenarında duruyorsun mesela. Sıradan bir gün. Bir araba geliyor karşıdan son model, nasıl desem böyle gıcır...

Yutkunuyorsun. "Benimkinden daha güzel! Benim asla böyle bir arabam olmayacak," diyorsun. Yüzün kararıyor, omuzların çöküyor, içinde umutsuzluk ve öfke aynı anda yükseliyor. Sen çöküyorsun, araba geçip gidiyor.

Yolun kenarında duruyorsun. Sıradan bir gün. Bir araba geliyor karşıdan son model, nasıl desem böyle gıcır... Arabayı görüyorsun, "Hım, güzel bir araba," diyorsun. Araba yoluna devam ediyor. Sen yoluna devam ediyorsun.

Yine bir gün almışsın Facebook'u karşına, başkalarının hayatına bakıyorsun. Falancayla filanca tatile çıkmışlar. Yemyeşil doğa, leziz masalar, çılgın etkinlikler, gülen yüzler... "Şöyle bir tatil yapamadın!" diyor bir ses kulağına. "Aaa kala kala burada mı kalmışlar, ne biçim yer o öyle!" diyor öbürü. "Sen daha çalış, millet gezsin..." diyor başkası ve devam ediyor: "Amma da paylaşmışlar, bu kadarı da görgüsüzlük canım!" Falancayı da filancayı da severdin halbuki ama nedense o an, pek sevesin gelmiyor... Aslında o an herhangi bir varlığa hatta hayatın kendisine pek tahammülün kalmıyor.

Yine bir gün almışsın Facebook'u karşına, başkalarının hayatlarına bakıyorsun. Falancayla filanca tatile çıkmışlar. Yemyeşil bir doğa, leziz masalar, çılgın etkinlikler, gülen yüzler... Sen de gülümsüyorsun. "Güzel bir şey yaşanmış." Birkaç fotoğrafa bakman yetiyor. Sevgin içinde sabit, işine gücüne bakıyorsun. Gülümsemek iyi geliyor.

 * * *

Ha bir de…

Güneşli, güzel bir güne başlamışsın mesela. Karşına sevdiğin bir çiftin fotoğrafı çıkıyor. Pek mutlu görünüyorlar. "Oh, hayır!" diyorsun, "Ben biliyorum! Onlar mutlu değiller, olamazlar. Bir şey eksik! Mutlu olamazlar çünkü köpekleri yok. Mutlaka bir köpekleri olmalı!" Oturduğun yerden, onların yerine bir köpeğin eksikliğini yaşıyorsun. Onlar için üzülüyorsun, biraz da kızıyorsun. Niye köpekleri yok? Bunu nasıl düşünememişler? Neyse ki sen varsın. "Ben biliyorum! Herkesin bir köpeği olmalı. Hemen bunu onlara söylemem gerek!" Telefona sarılıyorsun. Mesaja düşüyor. Keyfin kaçıyor. Gerçi senin köpeğin de var ama nedense kendini pek iyi hissetmiyorsun. Fotoğraftaki çift ise orada, senden habersiz ve de köpeksiz, mutlu mesut yaşamaya devam ediyor.

Güneşli, güzel bir güne başlamışsın. Karşına sevdiğin bir çiftin fotoğrafı çıkıyor. Pek mutlu görünüyorlar. "Ne güzel, dilerim hep böyle mutlu olurlar," diyorsun içinden, kalbin sıcacık oluyor. Günün aynı güzellikte devam ediyor.

Seçim senin. İçin, senin seçimin.

 

SİTEDE ARA

Go to top