İnsanın hayatın rutini içinde kendisine zaman ayırması gerekliymiş, çünkü siz kendinizi önemsemezseniz, kimse sizi önemsemiyormuş.

Hayat büyük bir telaş ve koşturmaca ile geçerken insan kendinden vazgeçebiliyormuş meğer, vazgeçtiğin yerde kendini unutuyormuş, sırf başkalarını memnun etmek için yaşayabiliyormuşsun. Hayat müşterek lafı oldukça çok kullanılır, nedense o müştereklik kısmı daha çok kadın içindir, en çok kadınlar kendinden vazgeçer.

Ben biraz geç olsa da uyandım, baktım koşturmacada ihale hep bana kalıyor, dur dedim kendime, dur ve düşün bu işte bir yanlışlık var, herkesin yükünü sen çekmek zorunda değilsin, rahat ol, rahat bırak. İşte o gün sıkı sıkıya tuttuğum ipleri gevşettim, bıraktım gitti, ben önemliydim, en çokta kendim için önemliydim. Etrafındakiler bir gün çekip gidecekler ve sen kendinle kalacaksın, kendine zaman ayır, kendinle vakit geçir, sevdiğin işleri yap, dünya işleri bitmez, üstelik yapmadığında ayaklanıp peşinden de gelmez, aldım kendimi, dışarı çıktım, çıkış o çıkış.

Sanmayın ki, üzerimdeki bütün işleri evdekilere devrettim, ben hala o evin annesiyim, çoğu iş yine benden sorulur ama işlerin benim elimi, kolumu bağlamasına kendime ayırdığım zamanlara müdahale etmesine izin vermemeyi öğrendim. Kulağa bencillik gibi geliyor ama hiçte öyle değil sonuçta iyi bir hayat sürmek için sana engel olanları bir kenarda bırakmak gerekiyor. Şimdilerde kendi kendimle mutluyum, bu mutluluk hali eve de yansıyor, evdekiler bu rahat anneden memnunlar, böyle olunca kendime ayırdığım zamanlar uzadığında, yeni arayışlar başladı tam da o zaman, içimdeki çocuk elimden tuttu, beni bir yoga stüdyosuna taşıdı, sadece kapıdan geçirip, orada bıraktı.

İlk derste fark ettim, matının üzerinde sadece nefes ve asanalar vardı, senin meşgul zihnin susmuş seni rahat bırakmıştı, altmış dakika boyunca çalışmış bedenin ders sonunda matın üzerinden yorgunluk hissetmeden ve yenilenerek kalkması inanılmaz bir şeydi. Ben düzenli bir şekilde spor yapan bir insan olamadım, en çok yürüme bantları ile teşviki mesaim oldu, kapalı ortamlarda bant üstünde yürümekten hoşlanmadığımı anlayınca bıraktım gitti. Yoga tamamen değişik bir deneyimdi benim için o yüzden beni engelleyen önyargılarımı bir kenara bırakıp stüdyoya gittiğim için gerçekten çok şanslıydım, yedi yıldır yoga hayatımın vazgeçilmezlerinden biri haline geldi.

Hakkında her gün yeni şeyler öğrenmekteyim, beni durduran, bloke eden tüm olumsuz düşünceleri bıraktım, kendimle barıştım da diyebiliriz, yoga sadece kendim içindi. İlk önce kendim için aldım eğitmenlik eğitimini, pratiğimdeki akışı kolayca serileyebilmek benim için önemliydi, sonra öğrencilerim oldu anladım ki yoga ile bende birilerinin hayatlarına dokunup, onları sağlığa taşıyabiliyordum. Derslerime öyle mutlulukla gidiyorum ki kendimi uçuyor zannediyorum ve öyle sevgiyle yoga yapıyorum ki, çoğu insan bu enerjiye koşup geliyorlar gibi hissediyorum. Sanki bir yerlerde bir kilit açıldı, ben her şeyi tüm berraklığıyla görebiliyor, her insana tarafsız gözlerle bakıyorum, sınıftaki uyum pratiği kolaylaştırıyor, ırk, din, dil ayrımı ortadan kalkıyor hepimiz bir bütünün parçaları haline geliyoruz.

Araştırıyorum, okuyorum, uzun bir süredir anatomi öğreniyorum hep daha iyi nasıl olabilirim diye düşünüyorum, stüdyomun kapısından girip, matımın üstünde durduğum andan itibaren ben sınıfın eğitmeniyim, içimden gelen akış, asanalara dönüşüyor. Hep birlikte kapılıp gidiyor, kendimizi çözüyor, zihnimizi ve ruhumuzu rahat bırakıyoruz. Biz aslında sadece nefesiz, ilk aldığımızla başlayan hayat, son verdiğimizle bitecek, nefes al, nefes ver, sakın unutma nefes hayatın kaynağı, bırak kolaylaştırsın asanaları, aldığın her nefes tüm hücrelerine taşısın sağlığı, sen sadece önemini fark et. Her fark ettiğinde dön nefesine sakın bırakma peşini, yoga nefesse, nefes yoganın temeli, kolaylaştıranı, bütününe köprü kurup seni değiştireni.

Gelin, artık vazgeçmeyin kendinizden, kapatın gözlerinizi, burnunuzdan derin bir nefes alın, doldurun karnınızı, ciğerlerinizi, bırakın sıkıca tuttuğunuz ipleri, bırakamıyorsanız azıcık gevşetin, kendiniz için ne kadar önemlisiniz görün, kendinize zaman ayırın, illa yoga yapın demiyorum, ben bana iyi geldiği ve beni sağlığa taşıdığı için size yoga ile yolculuğumu örnek veriyorum, siz kendinize başka bir yol bulabilir, o yöne gidebilirsiniz.

Yeter ki sırf kendiniz için gidin.
Gittiğiniz yolda sizi hep güzellikler karşılasın.
Hoşça, iyilikle ve nefesle kalın.
Namaste 

SİTEDE ARA

Go to top