Bu aralar hayatımda bir arınma, yer açma, kavanozlama ve unsubscribe zamanı :) öncelikle istemediğim mailleri, reklamları yollayan gruplardan çıkıyorum.

Sevgisiz paylaşımlar, acıdan beslenen yazılar, yazdığın umut dolu anlara, bazen ruhunun sıkışmasından dolayı belki bir an hayatım mucizesini gördüğün ve nefes aldığın için paylaştığın kedi fotoğrafına, güzel bir çocuk gülümsemesine tahammülü olmayan, wounded language kullanan ve bundan nemalananlara ve bu karanlık enerjisini herkese ve herşeye bulaştırmak isteyenleri, başkasına had bildireni ve bunu kendine görev edinmiş olanı, insana ve yaşama şevkatsiz olan kişileri sayfamdan siliyorum...

Çok konuşanı, az dinleyeni, çok akıl vereni, sözleri ile seni desteklemek, dinlemek değil, kendini ortaya koymak isteyeni, arkadaşlığının değerini kıymetini anlamayanı hayatımdan çıkartıyorum. Yogayı, şifayı, kadın çemberlerini anlamayan, zengin ve işi gücü olmayan kadınların oyalanma ve kaçma yolu olduğunu düşünenleri, her bulduğu fırsatta bunu acımazsızca ifade edeni hayatımdan çıkartıyorum (evet bazen kaçmak için kullanıldığı doğrudur, hayatla olanla bitenle, memleketin durumuyla, aşkın acısıyla, yağmurun soğuğun şiddetiyle, yanlızlıkla, sevgisizlikle, en karanlıkla başa çıkamadığında bazen kaçarsın, bir şey olmaz, kaçmak demek olanı olduğu gibi görmemek, bundan etkilenmemek, yeterince duyarlı olmamak değil, aksine insan tarafın bununla baş edemiyor demek, insanlığa inancını yitirmemek için bazen kendini izole etmek belki... Kim bilir ve öyle olsa ne olur ki; kaçarsın, kalırsın, bakarsın, ruhunu güçlendirirsin ve kaçacak yer olmadığını eninde sonunda görüp azıcık bile olsa şifa bulursan, daha ne!)

Kavanozluyorum, evet herşeyimi kavanozluyorum, daha iyi görmek, daha iyi kullanmak, daha iyi dönüştürmek için kavanozluyorum yaşamımı, değerlerimi, çaylarımı, mercimeğimi, bilgimi, sevgimi, şevkatimi, karanlığımı... Kavanozluyorum ki göreyim, kavanozluyorum ki anlayayım ve teker teker o kavanozlardan çıkarıp salıvereyim, paylaşayım, karanlığımı ışığa dönüştüreyim, ben dönüştükçe dünya dönüşecek, ışık kaynaklarım arttıkça karanlığım sakinleşecek, bileceğim ki ben bir insanım, nasıl trilyonlarca hücreden, proteinden, oksijenden oluşuyorum, nasıl ki her an içimde yaşayan ve ölen hücreler var, nasıl ki hem yaşamı hem ölümü içimde barındırıyorum, mevsimleri, yağmuru, karı, nasıl ki bedenim bu koskoca evrenin bir yansıması, nasıl ki bedenime, saygım, yaşama da saygım demek, nasıl ki yaşam bir mucize, ben de bir mucizeyim, her insan bir mucize... ve bu mucizeyi kutluyorum, onurlandırıyorum ve bu hayatta tek önemli şeyin sevgi olduğunu biliyorum, sevgi ki o 2 hücreyi birbirine bağlayan güç, sevgi ordan bir yaşam yaratan güç, sevgi bir çocuğun gülüşüne, küçük bir kedi yavrusuna bakmaktan duyulan büyük haz... Tüm hayatım bu sevgiyi bulmak, yaymakla geçecek, kendi sevgi kaynaklarımı geliştirmek ve enerjimi doğru kullanmak için işte, hayatım bu aralar bir arınma, yer açma, kavanozlama ve unsubscribe'la geçiyor.

Çok şükür.

SİTEDE ARA

Go to top