Gittiğim yolun doğruluğundan emin olduğumdan beri daha güvenli ve sakin adımlarla yürüyorum. Biliyorum ki hızlı koşan değil, sabır eden kazanıyor.

Yolun sonundaki ışıkla aydınlanmak için yürüdüğün yoldan dönmemen, başka yollara sapmaman gerekiyormuş. O ışık seni aydınlatırken yavaşça seni dönüştürüyormuş. Her şeyin geçici, hayatın o kadarda ciddiye alınmayacak bir sahne olduğunu anlamak büyümenin en güzel getirisiymiş. Baktığın tüm varlıklarda bir güzellik, iyi bir yön bulabilmek senin içindeki gücünmüş, sadece bunu fark etmen ve bu özelliğini kullanman seni yenileyebiliyormuş. 

Sanki hayatım şimdiye kadar siyah beyazmış, sonradan renklenmiş ya da taktığım siyah gözlükleri çıkarmış gibiyim. Doğruyu söylemek gerekirse yoga yoluna çıkarken amacım çok emin olamasam da bana iyi gelmesiydi, Nasrettin Hoca misali ‘’Ya tutarsa’’ deyip çıkmıştım yola. Çıktığım yoldan bir daha asla dönmeyeceğimi yoganın beni bütünleştirip, değiştireceğini, beni yoga sevdalısı yapacağını hiç düşünmemiştim.  Günün birinde yoga ile başkalarına faydalı ve rehber olabileceğim aklımın köşesinden bile geçmemişti.

İtiraf etmeliyim ki ilk zamanlar yürüdüğüm yolun öneminin farkında değildim. Yoganın felsefesini anlamam uzun zamanımı aldı, ne zaman ki fiziksel iyiliğimin beni daha mutlu ve gülümseyen bir insan yaptığının ayırdına vardım işte o gün uyandım. Ben hiç bilmeden çıktığım yolda sadece kendi adımlarımı takip ederken kendi ışığıma yürümüş, azıcıkta olsa aydınlanmış ve aslında ışığın zaten benim içimde var olduğunu keşfettiğimde şaşırmıştım.

Her şeyi bilirim, ben en iyiyim ya da öyle olacağım iddiam asla olmadı, ben en doğruyu öğrenmek ve her zaman öğretmek istiyorum. Yoga yolunda basamakları her zaman bir öğrenci olarak çıkacağımı ve yürürken bana rehberlik etmek isteyenleri büyük bir minnetle kucaklayacağımı uzun zaman önce anladım. Öğrenmenin bir sınırı yok, yeter ki iste, istemek bilgiyi sana getiriyor ve her bilgi seni derinleştiriyor. Öğrendiklerini, öğretmeye başladığın anda sen artık bilgiyi paylaşıp çoğaltan, kendi egosunu terk etmeyi öğrenmiş biri haline geliyorsun.

Yoga benim değişime açılan kapım oldu, matımın üstüne çıktığımda asanaların akışına kapılıp, nefesimi takip ederken kafamın tamamen boşaldığını, sakinliğin içime yayıldığını hissediyorum. Asanaları uygularken sanki içimden geçenler, duruşlara dönüşüyor, kendime gülümsüyorum, azimle ve sabırla çalışmayı başarabildiğim için, hayata gülümsüyorum benim yoga yoluna çıkmama izin verdiği için, gülümsemenin, asanaların ve nefesin gücü sanki içimden dışarıya taşıyor. Taşmayla ortaya çıkan iyilik hali stüdyomdan içeri giren herkese bulaşıyor, ortak bir ruhla birlikte yapılan dersin dayanılmaz hafifliği bir sihir gibi etrafımızı sarıyor.

Hepimiz aynı yöne doğru akan bir nehrin içindeki su damlaları gibiyiz, damlalardan çoğalıp denizlere kavuşup, büyüyoruz. Yürüdüğün yolların üstündeki engeller zaman zaman ayağına takılıp, seni vazgeçirmeye çalışsa da eğer sen daha ileriye gitmeyi hedeflemişsen yolundan dönmezsin. Kendim yoga yolundan dönmediğim gibi hiç kimsenin de dönmesini istemiyorum o yüzden öğrencilerimi kendilerine iyi geleceğini bildiğim bir disiplinden uzaklaşmamalarını sağlamak ve yogayı sevdirmek için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum. Sanırım öğrencilerimde benimle çıktıkları yolculuktan memnunlar. Dersime koşup gelen öğrencilerime her ders sonunda teşekkür ediyorum, kendilerini yoga stüdyosuna taşımayı başarabildikleri ve sahip oldukları disiplin için.

Ben birlikte yapılan ve aynı akışın içinde bütünleşen bir dersin bizi iyileştirip değiştirdiğini, kendi kendimizi fark etmemizi sağladığını öğreneli  uzun zaman oldu, şimdi kendi öğrencilerime öğretiyorum. Bir değişimin kapısından geçmek, iyileşmek ve değişmek isterseniz, stüdyomun kapısı ardına kadar açık sadece içeriye girmen ve öğrenmeye gönüllü olman yeter, zaten sonra gerisi gelir.

Hoşça kalın, hep iyilikle ve sevgi ile kalın.

 

Go to top