Yoga aslında tüm kendisini anlatan kitaplarda yazıldığı ve “Google Efendi” ye sorulduğunda pat diye karşımıza çıktığı üzere “Bir” olmak demek.

Yani hem birbirinden bağımsız şekilde uçuşan kaçışan zihnini, duygunu, nefesini ve bedenini bir odaya toplamak hem de var olan tüm canlılarla Can’da bir olduğunu keşfetmek demek.

Yani bu çalışmalar sırasında bir şeyler öğrendikçe, gelişme kaydettikçe, başkalarından farklılaştığını, değiştiğini, geliştiğini zannederek ego denen içsel balonunu şişirtmek değil.

Bir üstten bakmalar, burun kıvırmalar, yüzünü buruşturmalar, “vah vah yazık henüz aydınlanmamış, farkındalığı çok düşük ya da hiç yok” demeler, “aydınlanmayanlarla bir arada olamıyorum artık” lar, kendini özel hissetmeler değil. DEĞİL!

Tam tersi aynı olduğunu, farklı biçimlerde yansımalardan ibaretleri, sevgiyi, vicdanı, şefkati anlatır. Yaşattırır!

Her şeyin önce kendinde başladığını ve kendinde bittiğini öğretir. Gösterir!

Yalandan, dolandan, şikâyetten uzaklaştırır. Doğru, dürüst olmanı sağlar. Tamamıyla kendi sorumluluğunu aldırır.

 İyiye güzele yönlendirir, doğaya saygılı yaşamayı hatırlatır. Bedenini sağlıklı tutman için yol gösterir.

Uyuklamaya başlayarak yer işgal ettiğin otobüste, yaşlılara hamilelere kalkıp yer verdirtir.

Ağzından çıkacak sözleri bin kere düşündürtür, bir kere söyletir. Evini, dilini, kalbini temizletir. Hiç olmadığı kadar büyük bir ömür temizliğine girişirsin de yorulup bir “HOH” demezsin. Aşkla şevkle yaptırtır.

O şu sıralar “normal” kabul edilen şiddetin ateşini söndürür. Haksızlığın önünde kocaman bir demir kapı ördürür. Elini alnının teriyle hak etmediğin hiçbir şeye uzattırmaz. Nasıl olduğunu anlamasan da kendiliğinden sana, hayatına çeki düzen verdirir. Vicdanını en yakın arkadaşın yapar da onu 7/24 ayakta ve seni kollarken bulursun. Sadece ve sadece iyiliğin için sürekli konuşup seni uyardığını anlarsın. Bu durumda da onun sözünden hiç çıkmazsın.

Kişiye özel şifalandırır. Neye ihtiyacın varsa onu verir. Senin daha enerjik olmaya ihtiyacın vardır, enerji verir. Aynı sınıfta, aynı dersi alan arkadaşının durulmaya ihtiyacı vardır, sakinleştirir, durulmasını sağlar.

 Seni yükseltirken alçaltır. Büyütürken küçültür. Çoğaltırken azaltır. Dengeli olmanı, her alanda, her manada ortada durmanı sağlar. Aşırılıklardan uzaklaştırıp kendine yaklaştırır.

Yoga seni barıştırır. Neyle mi? Kiminle mi? Neyle ya da kiminle kavgalıysan…Öncelikle kendinle barıştırır. Kendini sevdirir. Kendini seven ve barışık olan da başkasıyla kavga etmez.

Koca bir dünyada küçücük bir karıncayı dahi görebilmeni, onun kıymetini bilmeni ama asla sadece tüm kâinatın ondan ibaret olmadığını gösterir.

Aklın ve kalbin arasındaki yolları açar ve anlamanı sağlar. Neyi anlamanı mı?

İşte o da sana kalmış.

Bu yazı Çimen Erengezgin’in Yitik Ülke Yayınları’ndan çıkan Vay Başına Yoga Gelenler kitabında yer almıştır.

Go to top