Vata özellikle sonbahar ve kış aylarında, gündoğumu ve gün batımında yükselmektedir. Hava kuru ve rüzgarlı olduğu için pratiğimizde yere yakın olmak, topraklanmak, köklenmek ve odaklanmak, Vata’yı dengelemeye yardımcı olacaktır.

Telaş, gerginlik, korku ve endişeden uzaklaşmaya, kabızlık, bel ağrısı ve eklem ağrıları gibi fiziksel dengesizlikleri iyileştirecektir. Vata için neredeyse her asana uygundur. Çünkü Vata’nın ihtiyacı olan en temel şey, gevşemektir. Nihayetinde yoga zihni yavaşlatan, zihne, ruha ve bedene iyi gelen bir sistemdir. Fakat Vata’nın ana organları, alt karın, pelvis ve kalın bağırsak olduğu için pratiklerimizi planlarken dikkat etmemiz gereken belirli noktalar vardır. Kök çakra ve hara’yı güçlendirmeye önem vermeliyiz. Bacaklarımızı, pelvik tabanı güçlendirmeli, kalçaları açmalıyız. Kök kilit çalışmak oldukça iyi gelecektir. Derin ujjayi nefesi uygulaması yapmak zihnimizi yavaşlatıp anda kalmamıza ve gevşememize yardımcı olacaktır. Ayaklar ve eller ile köklenmek, sırtı ve boynu güçlendirmek üzerine çalışmalıyız. Bütün pratiği yavaş ve istikrarlı tempoda, yumuşaklık ve yeterli dinlenmeye özen göstererek yapmalıyız. Vata için bütün asanalar doğru tempoda ve sürede yapıldığında iyi gelecektir fakat bunların içinde kesinlikle çok iyi gelen ve yapılmaması gereken asanalar vardır.

Surya Namaskar serisi:

Yavaş ve sakin bir şekilde yapılmalıdır.

 

Ayaktaki duruşlar:

Özellikle Savaşçı duruşları, huzursuz Vata’yı köklendirmek, rahatlatmak için önemli duruşlardır. Aşağıdan köklenme enerjisi ile ruhsal güçlenme ve denge sağlar. Beden üzerinde ve zihinsel kontrolü, konsantrasyonu arttırır. Sindirimi kolaylaştırır.

 

Ayakta ya da oturarak uygulanan öne bükülme duruşları.

Ayakta öne bükülme (Uttanasana), yoğun yana esneme (Parsvottanasana), oturarak öne bükülme (paschimottanasana) ve baş dize duruşu (janu sirsasana). Bu duruşların hepsi sindirimi dengesiz olan Vata için oldukça yararlı duruşlardır. Sindirime çok iyi gelir. Mental ve fiziksel dayanıklılık verir ve zihnimizi kontrol edebilmemiz sağlar.

                              

Kalça açıcı duruşlar: Eka Pada Rajakapotasana gibi duruşlar pelvik taban ve kalçalardaki dengesizlik için yararlı duruşlardır. Kök çakra ve hara’yı güçlendirir.

 

Viparita karani gibi pasif ters duruşlar.

 

Vata doshasına sahip bireyler, sinir sistemine aşırı derecede uyarıda bulunacak ve hassas eklemlere aşırı derecede basın uygulayacak asanalardan kaçınmalıdır. Vata bireyleri, daha zayıf kemiklere ve gevşek bağlara ve ayrıca ağrıya daha yatkın bünyelere sahip olurlar. Dolayısıyla Salamba Sarvangasana ve Halasana gibi duruşları yapmamaları önerilir. Ancak yapılacaksa da battaniye ile boynun altı desteklenmeli ve duruşta çok uzun durulmamalıdır.

Vata pratiklerindeki belki de en önemli kısım başlangıçtır. Çünkü yeterince dağınık bir zihne sahip olan Vata için merkezlenme bölümü, anda kalmak ve konsantrasyon sağlamak, içinde biriken Vata’yı pasifize etmek için oldukça faydalı olur. Dolayısıyla merkezlenmede meditasyon veya pranayama çalışmaları bol bol yapılmalıdır. Ardından ısınmada nefes ve hareketi koordine edebilmek de zihni yatıştıracaktır. Her pratik mutlaka 10 – 15 dakikalık bir Savasana ile bitirilmelidir. Ayrıca Yoga Nidra Vata için derin gevşeme ve her anlamda şifalanma sağlar.

Vata için Pranayama:

Derin karın solunumu, okyanus nefesi (ujjayi pranayama), nadi shodana, Surya/Chandra

Bhedana (Güneş ve Ay nefesi), Brahmari (Arı vızıltısı nefesi)

SİTEDE ARA

Go to top