Cerrahi affetmez.. en ufak bir hatamızı, bir anlık dalgınlığımızı bekler...

Onlarca defa da yapmış olsak o ameliyatı, ilk kezmiş gibi hazırlanırız her seferinde...

Her seferinde cerrahinin bizi bir anatomik varyasyonla ya da bir komplikasyonla sınayacağını bilerek gireriz o parlak ışıkların altına... 

Cerrahi alçakgönüllü insanların işidir... En sevmediği şey kibirdir...

Ne zaman ”Ben artık oldum” desen... çok acı bir şekilde ödetir bu kibiri sana...

Bir ömür tüketiyoruz o ışıkların altında hep öğrenmeye çalışarak...

ama hiçbir zaman tam öğrenemeyeceğimizi bilerek...

Genç arkadaşlarııza öğretmeye çalışıyoruz bildiklerimizi...

Kitaptan öğrenemeyeceklerini...

Ama artık öğrencilerim cerrahiden kaçar oldular...

Siz olsanız kaçmaz mısınız? 

Ameliyat yapmanın size maddi hiçbirşey kazandırmayacağını... 

Sadece hasta muayene etseniz daha çok kazanacağınızı... 

Ameliyatta çıkabilecek bir komplikasyonda ödeyemeyeceğiniz tazminatlarla karşılaşacağınızı... 

ve öyle bir durumda çalıştığınız kurumun ve bakanlığınızın sizi yapayalnız bırakacağını bilseniz...

Kaçmaz mısınız?

Ama ben herşeye rağmen hepsi cerrahi seçsinler istiyorum.

Kimbilir ? Belki de başka bişey yapmayı bilmediğimden...

SİTEDE ARA

Go to top