Bir zamanlar, küçük bir kız çocuğuyken “Erkek Fatma” derlerdi bana. Çünkü gerektiğinde (hatta bazen gerekmediğinde) hakkımı arardım.

Bir kız çocuğuna göre fazla (?) asiydim. Tartışmasını da bilirdim, dövüşmesini de. Eğer haksız olduğunu düşünüyorsam ebeveynlerime de, öğretmenlerime de karşı gelebilirdim. Sokağa uluorta tüküren adamlara bağırırdım. Anneme ya da babama küsebilme özelliğine sahiptim. Biraz daha büyüyüp, daha genç bir kız olduğumda erkek arkadaşlarımla futbol oynardım. Bunlar hep erkeklere özgü şeyler sanırdım, kandırıldım! Canım babam bile, “erkek kardeşlerinden çok daha fazla erkeksin bu yüzden sana çok güveniyorum” demişti bir keresinde. Lisede ki kızlar üniforma olarak eteği tercih ederken ben pantolonu tercih ederdim. Çünkü erkek Fatma'ydım ben. Bir erkek etek giyer mi hiç? Hiç unutmam ortaokulda iken saçlarımı kısacık, erkek gibi kestirmiştim. Kendimi bunun moda olduğuna o kadar inandırmışım ki, şimdilerde fark ediyorum...

Hoşlanıyordum bana yakıştırılan bu sıfattan. Çünkü “erkek gibi” olabilmek iyi bir şey olsa gerekti. Babam erkek gibi olduğum için güveniyordu mesela bana. Erkek gibi olduğum için bana sataşılmıyordu. Erkek gibi olduğum için bir değerim var gibiydi. Öyle inanmışım... Ya da öyle mi inandırılmışım?

Zamanla, büyüdükçe öğrendim kadınlığın harikuladeliğini. Zamanla kurtuldum kafamdaki “erkek gibi olmalısın” dayatmasından. Baskın olan eril yanımı, dişi yanımla zamanla dengeledim. Ben yine aynı Ceren'im. Hala hakkımı arıyorum, hala sokağa tükürenlere kızıyorum, hala asiyim... Ama artık kadın olarak yapıyorum bunları... Ben bir kadın olarak daha mutluymuşum. Bir kadın olarak çok daha fazla yaratıcıymışım. Daha da genişmiş ufkum bir kadın olarak. Daha affedici, daha merhametli, daha yumuşakmışım aslında ben. Ben KADIN olarak çok güzelmişim!

Erkekler bu sorum size: Kaçınız bir kadından sırf “erkek gibi” bir kadın olduğu için hoşlandınız? Kaçınız kız çocuklarınıza bilerek ya da bilmeyerek bu dayatmayı yaptınız? Kaçınız erkek çocuklarınıza kız gibi ağlamamayı öğütlediniz? Ve kadınlar; kaçınız gerçek birer kadın olup kız çocuklarınıza kadınlığı aşıladınız?

Tıpkı evrendeki diğer şey gibi cinsiyetlerimiz de zıttı ile tezahür ediyor. Biri olacak ki diğeri de olabilsin. Bu yüzden bırakalım kalıpları, yargıları, herkes özgürce kendi cinsiyetini yaşayabilsin. Cinsiyet zorbalığı yapmayalım! İster kadın bedeninde bir kadın, ister erkek bedeninde bir kadın yahut tam karşıtları. Biri diğerinden daha muhteşem değil.

Hissedebildiklerini yaşamazsan, yaşadıklarını kendi hislerin zannedersin!

SİTEDE ARA

Go to top