Bunca zamandan sonra artık iyice emin olduğum bir şey var ki, o da baharla birlikte doğa uyanırken benimde yeni kelimelerim filizlenip yeşeriyorlar. Ben kışın o karanlığından sıyrılıp çıkarken, bu evde oturma haline rağmen ruhum şenleniyor.

Kendimizi görmeyi unutup sürekli koşturmaca halinde yaşadığımız dünyamız, birden alt üst oldu ve biz kendimizi aniden evlerimizin içinde buluverdik. Birçoğumuz için bu evde olma, evde kalma hali yeni bir deneyim. Düşünsenize ilkokul ile başlayan bir süreçle birlikte zamanımızın büyük bölümünü dışarıda geçirmekteydik ve aniden yavaşlayan hayat bizi şaşkına çevirdi, koşturmacaya alışan bizler kendimizi sudan çıkmış balık gibi hissettik.

Ben kendi adıma evimde ve güvende kalmaktan yanayım, çok zorunlu ihtiyaçlar dışında dışarıya çıkmıyorum ve bu duruma benden çok arabamın şaşırdığına da eminim. Günde en az altı yedi kez bir yerlere giden araba kapının önünde bazen hiç çalışmadan duruyor. Tabi ki ben evde kalırken sadece yan gelip yatmıyorum, fırsatım varken yapmak için zaman yaratamadığım tüm işlerim ortalığa saçılmış durumda, onları toplayıp düzene sokmaya çalışıyorum. Evin rahatlığı beni gevşetmiş olsa da düzenli yoga ve nefes pratiklerimi aksatmıyorum, bu sakinlik ve bir yere yetişme telaşı olmadan yaptığım pratikler kendimi daha çok dinlememe ve bedenimi daha çok hissetmeme neden oldu. Ne demiş büyüklerimiz ‘’Her şerde, bir hayır varmış’’. Başka hocaların ders videoları ile pratik yapıyorum, sanal alemde dahi olsa tekrar öğrenci olmanın keyfini çıkarıyorum ve bunu herkese tavsiye ederim.  Kimi gün canım yumuşak geçişli bir ders istiyor, kimi gün ileri seviye bir ders yapıyorum. Ders boyunca etrafla ilgimi kesip kendime dönüyorum, sanki çalışan her kası ve tek tek aşağıya, yukarıya yuvarlanan omurgamı duyuyorum. Bu çok yeni bir hal benim için ve böyle hissedebilmek için hayatı ağır çekim moduna almam gerekiyormuş.

Savasanadan bütün bedenimi dinlendirmiş olarak, berrak bir zihinle kalkıyorum. Hayatımın hızı düştüğünden beri zihnimde sürekli dönen yapılacaklar listesindeki işler azaldı, sanki zihnimde serbest kaldı. Kimi gün hiçbir şey yapmadan öylece kalabilmeyi deneyimlemek çağımızın insanı için koca bir ütopyaydı ama gerçek oldu. Şimdilerde her şeye yetecek zamanın tadını çıkar, evdeyim diye sıkılma, unutma sıkılmak hasta olmaktan iyidir.

Hayat tekrar normal akışına dönene kadar lütfen evinde kal, güvende kal.

Hoşça kal. Namaste

SİTEDE ARA

Go to top