Zor günler yaşıyoruz. Ülkemiz, Türk insanı büyük sınavlardan geçiyor. Genelde sınıfta kalıyoruz. Bazen ayrışıyoruz. Bazen toplanıyoruz. Bazen "öteki" oluyoruz. Sallanıp, yuvarlanıyoruz. Debisi yüksek bir nehrin içinde tutunmaya çalışan kazazedeler gibiyiz. Güvenilir bir dal bulsak, ona tutunsak, hayata sarılsak tekrar.

Yoga, bizi kıyıya taşıyacak sağlam bir dal olabilir mi? 

Yıllardır devam eden yoga kamplarım var. Katılımcı arkadaşların her birinin elinde incecik bir dal... Bir ucundan tutmuş da sanki diğer ucu bulmaya çalışıyorlar. Sağlam olduğuna kalben inanmak, birlik olmak istiyorlar.

Yoga derslerinde, o ince dallar örülüyor adeta, ilmek ilmek işleniyor, dallar birleşiyor, sağlam bir bütüne doğru giden sonsuz bir yolculuk. 

Her kampta farklı bir oluşum, değişim, dönüşüm.

Bu birlik hissine çok ihtiyaç var, şehrimde, ülkemde, her yerde...

Bir yerden başlayın... Örgüye ilmek olun...

Go to top