Bedensel, zihinsel ve ruhsal düzlemde, tümünde ve zor anlarımda, hayatla baş etmekle uğraşırken, omuzlarımdaki yük ağırlaşırken, yogaya sığınırım. Yogama sığınırım.

Bu zor günler kişisel değil, ülkemle ilgili son yıllarda. Ailem, insanlarım, akrabalarım, kendim adına endişe duyduğum, sıkışmış hissettiğim günler.

Yol ayrımında ülkem. Karar aşamasında. Duyarlıyım, farkındayım ve endişeliyim.

Yoga derslerim, yoga arkadaşlarım karanlık yolda birer ışık gibiler. Onlardan güç alıyorum ve hayata sımsıkı tutunuyorum. Bir kez daha tek başıma olmadığımı hatırlıyorum.

Yarınlara umutla bakabilen gençler, çocuklar, kadınlar, erkekler, bireyler... İçimde ışık oluyorlar.

Aklı başında olan bu insanlar, ülkem adına da artı değerler. Okuyan, araştıran, sorgulayan.

Yoga matında ter dökerken, bu çemberin aslında ne çok kişiyi içine aldığını anlıyorum. Nefesime geri dönüyorum. Sadece nefes anlatıyor bana, konuşuyor benimle.

Çemberin hem içinde hem dışında olabilmek güzel. Sizlerle aynı coğrafyada olmak güzel.

Ülkem adına en iyisini diliyorum. Şimdi meditasyon zamanı. Temizlenme vakti.

Sevgilerle.

Go to top