Yoga senin hayatında bir gösteriş biçimi, kendini kanıtlama şekli ya da sadece bir vitrin olarak varsa ve eğer sen onu bir yaşayış biçimi haline getirmeyi başaramamışsan yoga seninle bütün olmayı reddeder.

Sen orada beden olarak varsındır ve önceliğin vitrini güzelleştirmek olduğunda; seni sen yapan parçalarını, ruhunu ve zihnini de görmen gerektiğini unutursun. Ve son zamanlarda yoga herkesin hayatında bir vitrin olarak varmış gibi hissediyorum.

Senin için gerçekten neyin önemli olduğunu fark edebilmek ve yogayı bir yaşayış biçimi haline getirmek için çokça çabalamak ve sabırla beklemek gerekiyor. Yogayla ilk tanıştığın, yoga hakkında hiçbir şey bilmediğin zamanlar, onun sadece fiziksel olarak değişmene yardımcı olacağını düşünmen normal sayılabilir. Ama zaman içinde yoganın seni bütünlemek için var olduğu gerçeğini fark etmemişsen eğer yoga hayatının içinde sadece fiziksel bir aktivite olarak kalıyor. O yüzden bu bakış açısına sahip insanlar yogaya başlayıp, sonrada uzaklaşıp gidiyorlar.  Yoga felsefesinde önemli olan başkalarını ne kadar geçebildiğin değil, kendini ne kadar eğitebildiğindir. Fiziksel bedene odaklandığında bütünü görmeyi unutursun, unuttuğunda kendi içinde kaybolursun. Benimde yogaya sadece fiziksel hareketler olduğunu düşünerek başladığımı inkar edemem, ama diyorum ya çoğunlukla herkes böyle düşünerek başlıyor. Ondan sonra yoga ile yolculuğunda gerçeği görürsen, yoga ile kalıp onun sana ne anlatmaya çalıştığına odaklanıyorsun. Tabi ki yogayı gerçekten anlamaya çalışmak emek istiyor, sen öğrenmek için çabaladıkça kapıların kilitleri teker teker açılıp sana gerçekten ardında ne olduğunu gösteriyor.

Her zaman söylerim, “yoga bir okyanus ise benim bildiklerim ancak onun içinde küçük bir damladır”, gerçekten öğrenmek için uzun yıllar gerekiyor. Öğrendikçe ve anladıkça fiziksellikten uzaklaştığının farkına varıyorsun, bil ki değişim uzun bir zaman gerektiriyor. Sabırla gittiğin yolda açtığın bir kapının ardında yeni bir sen bulduğunda emin ol ki buna en çok sen şaşırıyorsun.

Tecrübe ile sabit. Yeni beni ilk bulduğumda, kendimi belleğimdeki bütün kötü yazılımlar silinmiş, yerleri daha iyileri ile değiştirilmiş gibi hissetmiştim. Bu iyilik hali geçici değildi ve hayatıma yerleşmeye gelmişti, ben ona yer açıp buyur ettim. Sonra fark ettim ki, ben yoga ile kol kola yolda kaldığımda geçen zaman ile öğrendiğim her yeni bilginin, gittiğim her yeni eğitimin bana kattıkları içimi aydınlatırken, aynı zamanda da beni farklı bir insan haline getirmişti. Kendimden çokta emin olmadan sarsak adımlarla çıktığım yolda, adımlarım daha kendinden emin ve dengeli hale gelirken, içimde bütünlediğim yeni insanın sadece yolda kalmanın mükâfatı olduğunu biliyorum. Ben yolda kalmaya niyet etmiş ve sonunda emeklerimin karşılığını almıştım. Sadece yolda kalmak için gayret göster, gerisi peşinden gelecektir.

Hoşça kalın. Yolda kalın. Namaste.

SİTEDE ARA

Go to top