“Kendi kalbimizi gizlemeye çalışmak, başkalarınınkini okumak için kötü bir yoldur” demiş Jean Jacques Rousseau. Ne de doğru söylemiş. Bütün çalışmalarımızın özünde bu yatmıyor mu zaten; kendi kalbimizi keşfetmek.

Önce keşfetmek, her ne ile karşılaşıyorsak, olduğu gibi kabullenmek. Ancak ondan sonra başkalarına açabiliriz içinde barındırdıklarımızı. Ancak o zaman sevgiyi çoğaltabiliriz ve paylaşabiliriz. Biz gizledikçe, başkalarına ulaşmanın, onların kalplerinin içindekileri okumanın da olasılığını uzaklaştırırız fark etmesek de.

O nedenle de yogada Ustrasana’yı (Deve duruşu) uygulamaz mıyız zaten? Kalp çakramızı faaliyete geçirmek, daha çok açmak, içimizdeki sevgiyi hissetmek ve çoğaltmak için. Elbette söz konusu yoga olduğunda, “bir kez uyguladım, tamam oldu, bitti” demenin anlamsızlığını hatırlatmama gerek yok, düzenlilikten bahsetmemse abesle iştigal.

Ne hissediyoruz geriye gidişlerde? Bir açılma, bir ferahlama meselâ. Göğüs kafesinin rahatlaması, bırakış, belki yeşil renk görmek? Belki hepsi, ya da hiç biri. Bunların hepsi de normal. Yani olsa da olmasa da. Şartlanmalardan, beklentilerden uzak uygulamak en iyisi hareketi. ” Deve” adına da çok takılıp kalmamak elbette.

Pratiğinizin içinde yer aldıkça, sizi size, sizi başkalarına, sizi yaşama, sizi dünyaya yakınlaştıran hareketlerdendir Ustrasana. Deve demek zarafetinden yitirtiyorsa zihninizdeki yerinden, Sanskritçe adını olmadı, Camel diyerek İngilizcesini kullanın, daha havalı bile olabilir belki.

Önemli olan söz değil, eylem zaten. Siz eyleme odaklanın, vazgeçmeden, düzenli yapıldığında da yararlarını gözlemleyin. Bir tekrar olacak belki - ama çok önemli bir nokta – beklentisiz, yargısız, farkında olarak ve sadece gözlemleyerek, yoganın hayatınıza katkılarını anlamlandırırsınız ancak.

Ve elbette ödül, sonsuzluk gibi sayılamaz, ölçülemez sevgi olur. Önce kendine, sonra başkalarına sunulan, inanılmaz bir ödül. İşin güzel tarafı bunu ödül için yapmamaktır, sadece yapmaktır. Pratiğin içinde, öylece uygulamaktır… O kadar.

Kalp, dünyanın merkezi aslında, Jules Verne’ nin, Dünyanın Merkezine Yolculuk kitabı bir yogi ya da yogini tarafından tekrar yazılsaydı, eminim Ustrasana, merkeze giden yolu aşmanın temel araçlarından biri olarak kullanılırdı.

Önce kendi, sonra da başkalarının kalplerini okuyabilmek dileği ile…

Namaste

 

SİTEDE ARA

Go to top