Kafamın içi tamamen boşalmış gibi, ara sıra kafamdaki ampul yansa da sözcükler cümlelere dönüşemeden ortalık kararıyor. Çekip gitmiyorlar ama sanki göremeyeceğim bir yere saklanıyorlar. Onları yazıya dönüştürebilmek için bilgisayar karşısında zaman geçirmek de pek işe yaramıyor. İçimden, tükenmişlik sendromu böyle bir şey mi acaba diye geçiriyorum. Ya da “Bunca yıl okuyarak biriktirdiklerimi yazıp bitirdim mi?” acaba diye düşünüyorum, tabi ki bu da bir olasılık olarak aklımda. Endişeliyim… En çokta artık kelimelerin peşine takılıp gidemeyeceğim, onlarla zaman geçiremeyeceğim için, acaba kendime zaman tanırsam bu tükenmişlik hali geçer mi? Geçmezse ve bir daha tekrar yazamazsam, ne yaparım diye düşünürken, kendimi yazının içinde buluverdim. Kendime izin verdiğimde içimdeki kapı açıldı, arkasında birikenler içeriye döküldü. Bu hayatta her şeyin mümkün olduğunu, sabır, disiplin ve en önemlisi başarmak istediğin her işin altından kalkabilmek için sadece kendi gücüne inanman gerektiğini fark etmen gerekiyor. Bu fark ediş sana kapıları sonuna kadar açıyor, önemli olan o eşikten cesurca geçebilmek.

Tabi ki bazen geçerken artık olmak istemediğin insanı diğer tarafta bırakıp yeni bir insana dönüşmende mümkün. “Sen değiş dünyan değişsin’’ diye bir Tedx konuşması dinlemiştim. O an başkalarını değiştirmeye harcayacağım enerjiyi kendime harcadığımda hayatımın benim için daha kolaylaşacağını fark etmiştim. Ben aynı kalırken başkalarını değiştirmeye çalışmak büyük saçmalıktı, önce kendinden başlamak işin püf noktasıydı. Aslında ben değişmek için yıllar önce büyük bir adım atmıştım, yoganın benim değişimime yardımcı olacağını bilmeden. Yogaya başladığım ilk zamanlarda içimde bir yerlerde bir kilit açıldı da, içimde gizlenen tüm güç dışarıya çıkıverdi gibi hissetmiştim. Bunca yıl gücümün farkında olduğumu düşünsem de karşımda bulduğum çok farklı bir şeydi. Aslında içimdeki bütünleyici bir güçtü, yavaşça evrilirken beni kendimi görmeye, gözlemlemeye ve kendimi tanımaya yönelten bu gücü bunca yıl içimde saklamıştım. Bulduğum yeni bir şey değildi, sadece yoga ile var olanı açığa çıkarmıştım. Her asana beni kendimi daha çok gözlemlemeye yöneltti. Yaptıklarım kadar, yanlış yaptıklarım, herkes yaparken benim yapamadıklarım ve asla yapamayacağımı düşündüklerim vardı. Liste böyle uzayıp gidiyor ve garip bir şekilde bu beni umutsuzluğa düşmektense, daha çok çalışmaya teşvik ediyordu.

Bu benim için gerçekten çok yeni bir şeydi, eski benim kaçıp gideceği yerde yeni ben direnmeyi seçiyordu, bu bile başlı başına bir değişimdi. Doğruyu öğrenmek ve doğruyu uygulamak için sabırla pratik yapmak işin sırrıydı. Asanaların bana fark ettirdiği en önemli şey bedenimin sağ tarafının güçsüzlüğü olmuştu. Başımın tepesinden başlayıp, bedenimi ikiye bölen çizginin (sagital düzlem) sağ tarafı sanki başka birine aitti. Sağ tarafta denge yoktu, sağ tarafta güç yoktu en önemlisi sanki sağ taraftaki tüm kaslar, sol tarafa göre daha kısaydı. Aynı bedenin içinde iki taraf arasında uçurumlar ve bunu nasıl başardığını düşünen bir insan vardı. Ben yıllar içinde sol tarafa yüklenerek sağ tarafı güçsüz bırakmıştım, bedenimdeki bu dengesizlik benim suçumdu. Ama tabi ki bunu fark edebilmek bile benim için önemli bir aşamaydı. Fark ettikten sonra düzeltmek için disiplinle yaptığın pratikler senin bedenini daha iyi anlamana ve neye ihtiyacın olduğunu görmene neden oluyor. Bunca yıl sonra beden artık eşitlenmek üzere ve bu benim sabırla çalışmamın sonucu ve her gün biraz daha ileriye doğru gittiğini gözlemlemek seni motive ediyor ve sen yoga matının üzerine her gün aynı kararlılıkla çıkmaktan vazgeçmedikçe imkansızı mümkün kılabildiğini görüyorsun.

Bu hayatta her şeyin mümkün olduğunu ben kendim birebir tecrübe ettim, her gün eşitlenirken değişen sadece bedenim değildi, aslında ben bütün olarak değişmiştim. Dengeyi bulan sadece bedenim değildi, denge aslında hayatımın temeli olmuştu. Ara sıra gittiğim yoldan sapacak gibi olsam bile, kendimi geri getirecek farkındalığa sahip olmak beni doğru yöne döndürüyor. Bu hayatta başarmayı isteyip de başaramayacağınız hiçbir şey olmadığını düşünüyorum, siz yeter ki içinizdeki gücü fark edin. Unutmayın, kendinize inandığımızda her şey mümkündür.

Sağlıkla ve hoşça kalın. Namaste

Go to top