Lisede  bir öğretmen öğrencilerine şöyle demektedir.: “Yarın hepiniz basit bir sırt çantası ve beş kilo patates getireceksiniz!”

Ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve sırt çantaları hazırdır.

Öğretmen: “Şimdi, bugüne kadar affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın, o kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun!”

Bazı öğrenciler çantalarına üçer beşer tane patates koyarken, bazılarını çantası neredeyse ağzına kadar dolmuştur.

Öğretmen: “Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu çantaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okulda hep yanınızda olacaklar.”

Aradan bir hafta geçer. Hocaları sınıfa girer girmez, öğrenciler şikâyete başlarlar:

“Hocam, bu ağır torbayı her yere taşımak çok zor. Hocam, patatesler kokmaya başladı. İnsanlar tuhaf bakıyorlar, hem sıkıldık hem yorulduk...”

Öğretmen: “Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendimizi cezalandırıyoruz. Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkûm ediyoruz. Affetmeyi karşımızdakine bir iyilik olarak düşünüyoruz. Aslında affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir.”

Go to top