Ve bir kez daha heyecan ve merak ile açtığımız eğitim çemberimizi, gözyaşları ile kapattık. Her seferinde aynı döngüyü yaşıyorum ve her seferinde çemberde gözyaşları sel oluyor.

Yine her eğitimde olduğu gibi birbirinden güzel insanlar hayatımıza katıldı ve kabilemiz büyüdü. Bu sefer eğitimin öğrencisi değil asistanı olmak benim için çok farklı bir deneyim oldu. Sabah inzivanın son günü yine teknik ufak tefek arızalar yaşadık ve bu sefer baktık ki, eğitimin başındaki kadar panik olmuyoruz, kendimizi tebrik ettik.

Hatta bu sabah öğrencileri odalara gönderme işini (eğitim boyunca diğer asistan arkadaşlarım hallettiği için) Gevher’in rehberliğinde ben hallettim ve canım Gevher beni kutsadı. Geriye dönüp baktığımızda asistan olarak bile eğitim başladığındaki aynı insandan farklıyız. 

Her eğitimle gözümde biraz daha büyüyen ve her seferinde açtığı şefkat alanı ile bizi sarmalayan bir hocanın (beni tanıyanlar hocamı biliyorlar) öğrencisi olmanın haklı gururunu taşıyorum. O ışıldadıkça sanki hepimiz ışıldıyormuşuz gibi hissediyorum, her seferinde içimize ayrılığın hüznü düşerken bir taraftan da kendimizi tamamlanmış hissediyoruz.

Canım kadınlar, Aralık ayından bu yana yol arkadaşlığı yaptığımız, sordukları sorulara elimizden geldiğince cevap verdiğimiz, bilemediklerimizi ben bunu bilemedim bir de hocamıza soralım dediğimizde hoş görü ile karşılandığımız bir alanda hep birlikte kalmış olmaktan çok mutluyum. Bırakın Türkiye’yi, başka ülkelerden hocalarla teknoloji sayesinde evlerimizin güvenli ortamlarında buluştuk. Çokça öğrendik, eğitime katılanların ilk kez duyduklarını, ben üçüncü kez duyarken bile aynı merakla dersi takip ettim, perde arkasında asistan arkadaşlarımla kıkırdadığımız zamanlar olduğunu da itiraf etmeliyim. Yüzümüzde gülümsemelere, kalbimizde sıcaklıkla hatırlayacağımız çok güzel bir beş ayı birlikte geçirdik. 

Hocamın bize açtığı asistanlık alanı bana ve hocalığıma çok şey katarken hayatıma çok güzel kadınlar kattı. Eğitim boyunca bir sürü kişisel ya da teknik sorunlar yaşadık, hepsi bu alandaki birlikteliğin ve dayanışmanın gücü ile çözüldü. Önemli olan insan olarak destek görmekti ve öğrendik ki her hangi bir problem karşısında ilk başta paniğe kapılmak yerine sakince düşünmek problemin çözümü için elimize anahtarı veriyormuş. Eğitimden aklımda ekran karşısında sıcacık gülümseyen, merakla dersi dinleyen canım kadınların yüzleri kaldı, onları hafızamın sandığına güzelce yerleştirdim. Bu eğitim iyi ki bir aradayız dediğim bir ekiple inanılmaz bir yolculuk oldu benim için ilk başlarda "acaba bu işin altından kalkabilir miyim?’’ düşüncesi beni bulduğu anda, şahane asistan kız kardeşlerimin ve hocamın desteğini hep yanı başımda ve kalbimde hissettim. Mezunlarımızı verdik, ayrılık vakti gelip çattı, biliyorum ki, beş ay boyunca asistan olarak sorumlu olduğumuz gruplarla ve çemberin bütünüyle ekranın arkasından kurduğumuz dostluklar sonsuz olacak. Hep böyle oluyor merakla açılan alan, hüzünle bir başka eğitimde bir arada olma niyetiyle kapanıyor. Şimdilerde birçoğumuz yeni bir eğitimin kapısındayız, somatik yoga terapi ileri seviye eğitimi için hazırlıklarımıza başladık. Merak daha çember açılmadan içimizde filizlenip dallanıp, budaklanıyor, siz hiç bu duyguyu hissettiniz mi bilmiyorum ama ben merakımın kokusunu bile alıyorum. Haziran’da yeni eğitimde buluşana kadar hoşça kalın canım kadınlar, yolunuz her daim aydınlık ve şefkat dolu olsun.
Sevgide kalın.
Hoşça kalın.
Namaste


SİTEDE ARA

Go to top