Yalan yok, yogaya ilk başladığım zamanlar, kendimi başkaları ile kıyasladıkça ben bu işi beceremeyeceğim, acaba bıraksam mı diye düşündüğüm çok oldu.

Ama sanki her ne kadar ben farkında olmasam da şifaya doğru bir yolculukta olduğumu içten içe biliyordum. Yürümek için çıktığım yolun uzun ve zor olduğunu kabul etmek biraz olsun beni vazgeçmekten alıkoysa da zaman zaman içimde ki yetersizlik hissi başını uzatıp ’’ yapamayacaksın,  boşuna uğraşma ‘’ diyordu.

Kendini başkaları ile kıyaslamak, kafanda kendinle ilgili olumsuz düşünceler, sürekli olumsuzu konuşan iç sesin seni ele geçirmeye başladığında en büyük kötülüğü kendine yapıyorsun. Bedenle uğraşmaya başlamadan önce, şikâyetçi bir insan gibi sürekli sana eziyet eden zihninle başa çıkmayı öğrenmen gerekiyormuş. Bir sürü duygu ile mücadele ediyordum, zor bir hayatın içinde çoğunlukla seni gelip bulan kelime vazgeç oluyor ama bir şekilde devam etmeyi başarabildim. Bunun en büyük sebebi yoga ile daha derinden bağlar kurdukça, bedenimden çok içimde bir yerlere dokunması, bilmediğim kilitli bir kapıyı açıp beni kendimle tanıştırmasıydı. O kilidi açılan kapının arkasından önüme dökülenlere baktıkça ne kadar çok şaşırmıştım.

Bir ben varmış, benden içeri, hiç farkına varmadığım özellikleri olan, yolun bir yerinde aramızdaki bağlantının zayıflamış olduğu, hatta hemen hemen kopmak üzere olduğu beni, meğerse içimde taşıyormuşum. Sanki kendimle yeni tanışıyormuş gibi hissettiğim, bunca yıl nasıl bu kadar kendimi görmezden geldiğime bir türlü akıl erdiremediğim çokça zamanım oldu. Bütün suçu hayatın telaşına yıkmak en kolayı, çocuk büyütmek, bir meslek sahibi olmak bunun yanında evde de sürekli çalışmak bir yerde bağlantının kopmasına neden olsa da asıl suçun insanın kendinde olduğunu kabul etmek lazım.

Şimdilerde benim yoga ile ilgili geliştirdiğim bir tanımım var, bence yoga kendini gözetmek ve kendinle ilgilenmek üzere attığın bir adımla seni üzmeden, yormadan başkaları ile kıyaslayıp, eleştirmeden seni farkındalığa ve iyiliğe taşıyan bir yol. O yolda kalıp, kalmamak senin tercihin ve sen yaptığın tercihin sonucuna göre yaşayacaksın. Kendimi zorlandığım anlarda bırakıp, kaçmayıp yolda kaldığım için kutluyorum, çünkü kaçmak en kolayı, kalıp devam etmek ise kendine açılan kapı, o kapıyı herkesin bulması ise en büyük dileğim. Hayatın kendisi bu kadar zorken, sana destek olan bir disiplinle kalmak hayatına bir hafiflik getiriyor. Hafifliyorsun, yürüdükçe her durakta değişiyorsun, en uzunu kendini bulmaya, hayatını kolaylaştırmaya giden yol her daim yola devam et, bil ki doğru yoldasın.

Sevgide kal.
Namaste 

SİTEDE ARA

Go to top