Aşağıda yazdıklarım hepinize çok karamsar gelecek hatta birçoğunuz beni sen nasıl yoga eğitmenisin diye yargılayacaksınız. Ne yapayım bende sıradan bir insanım hepimiz gibi, öyle süper güçlerim falan yok ve bu aralar kendime azıcıkta olsa yıkılmak için izin veriyorum.

Günler domino taşları gibi hızla birbiri üzerine devrilirken ve takvimde 2020 yılının son üç beş yaprağı kalmışken, kendimi bu kadar amaçsız, yalnız ve attığım adımlar hiçbir yere varmayacakmış gibi hissetmem çok mu acayip? Önümüzdeki günleri göremediğimiz için yapamadığımız planlar bence en çok Tanrı’yı sevindiriyordur çünkü bu aralar onları bozmak zorunda kalmıyor. Bir an evvel bitmesini istediğimiz yıl biterken, hayatımızdaki ne çok şeyi bitirmiş olduğunu fark ettikçe kendimi umutsuzluk kuyularında boğuluyormuş gibi hissediyorum. Hani hep taktığım pembe gözlüklerimi biri zorla çıkarmış, beni o kara gözlükleri takmaya mahkûm etmiş gibi, tüm insanlığın aynı durumda olmasının hafifletici bir yanı yok, aslına bakarsanız böyle olması daha da korkutuyor.

Dünya salgın hastalıkla boğuşurken birçoğumuz ağaçsız bir yaprak gibi oradan oraya sürüklenip, günleri bitirme telaşındayız. Mart ayında ilk kez evlere kapandığımızda sanki birisi zamanın ayar düğmesini ağır çekime almış gibiydi, hatta ilk önceleri çoğumuza bir yere yetişme telaşı olmadan yaşamak çokta iyi gelmişti. Sonra yavaş yavaş sıkılmaya ama kendimize bile itiraf etmekten çekinip mutluymuş, memnunmuş gibi rol yapmaya başladık. Ta ki uzun bir zaman sonra ağırlaşan şeyin kendi hayatlarımız olduğu gerçeğini fark edene kadar. Zamanın sonsuzluğu içindeki biz sonlu canlılar, hızla can alan bir salgın hastalık karşısında ancak evlere kapanmayı becerebildik diyeceğim ama ne yazık ki onu bile yapamadık. Biz yapamadıkça virüs galip geldi ve hızla daha fazla yayıldı, dikkat etmeyenlerle birlikte dikkat edenlerde ne yazık ki aynı geminin içindeyiz, kurunun yanında yaşta yanar misali.

O hiçbir şey yapmama hali ilk başlarda çok keyifli gelse de sonraları bunun hiçte dilenebilir bir şey olmadığını gördük. Kendimi çoğu zaman elinden bütün oyuncakları alınıp, cezaya bırakılmış bir çocuk gibi hissediyorum, hiçbir şey yapmaya iznim yokmuş gibi geliyor. Çoğunlukla tek derdimiz bir günün daha geçip gitmesi, ömrümüzden bir günü alıp götürmesine rağmen. Kendimizi meşgul tutmaya çalışmak ilk başlarda gerçekten işe yaramıştı, evlerde ne kadar lüzumsuz eşya varsa temizlemiş, dünya olarak ekmek yapma şampiyonu bile olmuştuk. Ve parayla satın alamadığımız her şeyin değerini yine bu süreçte anlamıştık. Ama hayat oralardan bir yerden, bu günlere geldiğinde ve biz aylardır sevdiklerimize hasret, yanımızda olanlara bile sarılamazken hayatın hiçbir anlamı kalmamış gibi geliyor. Bir köşede oturup ölmeyi bekliyormuşuz gibi hissettikçe dehşete kapılıyorum, bu dehşet anlarında bir silkinip kendime gelmek üç beş gün sürüyor.  Aşı umuttu, mutasyona uğrayan virüs umutsuzluk oldu, biliyorum okurken içiniz sıkıldı, depresyonda mıyım bilmiyorum, çünkü daha hiç tecrübe etmediğim için emin değilim.

Günlük rutin işlerimin hepsini yerine getirip ondan sonra köşedeki minderin şeklini aldığım için daha çok iki aradaymışım gibi geliyor. Zaman ve hayat arasına sıkışmışım, hiçbir şey yapmadan sevdiklerime sıkıca sarılamadan kaybolacakmışım gibi hissettikçe kendimi kaldırıp ipe seresim iyice bir silkeleyesim, hızımı alamayıp leğene atıp çitileyesim var. Yetti artık diyorum, yeni gelen yıla hoş geldin demek istiyorum ama önümüzdeki zamanın belirsizliği gözümü korkutuyor.

Ama olsun ben yine de sulayıp yeşerteceğim içimdeki umudu, çünkü umut her zaman var, olmalı da zaten, umut olmadan yaşayamaz ki insan o yüzden yıkılmakta bir yere kadar diyorum, kendimi bıraktığım yerden kaldırmak için gücümü topluyorum. 2020 yılında ne çok şeyden vazgeçtik, hiç bırakmam dediğimiz şeyleri gönüllü ya da gönülsüz de olsa bıraktık ama lütfen akıl sağlığımızı bırakmayalım olur mu?

Mantıklı düşününce zavallı 2020 yılının hiçbir suçu yok bu yaşananlarda, hatta bu kadar felaketle hatırlanmak asla istemezdi ama şu aralar dünya olarak çokta mantıklı değiliz. Umarım 2021 yılında tüm dünya olarak düze çıkarız.

Sağlıkla kalın, akıl sağlığınızı korumaya çalışın.
Hoşça kalın.
Namaste


SİTEDE ARA

Go to top