Bir süredir, geçtiğimiz yaş dönemleri ile birlikte önceliklerimizin de değiştiğini düşünüyorum. Çocukken oyun oynarken bile büyümek önceliğimizdi, oyunlarda anne, abla ya da başka bir büyüğün rolüne bürünürdük.

Sonra o roller gerçek oldu ve büyüdük gördük ki büyük olmanın bir numarası yokmuş hatta sorumluluğu çokmuş. Hayatın sorumluluğunu biraz olsun ötelemek için okumak önceliğimiz haline gelivermişti ve tabi ki bir gün okumanın da sonu gelecek sen hayatın içine bir yerden dalıverecektin. Battın, çıktın, boğuldun önceliklerin şekil ve biçim değiştirdi hatta bir ara çocuk ya da çocuklar doğurdun önceliğin o küçük insanlar haline geldi. Sana muhtaç o varlıklar hayatının uzun bir döneminde önceliğindi, herkesin ve çoğunlukla kendinin bile önündeydiler. Bir gün geldi hepsi mucizevi bir şekilde büyüdüler ve onların da kendi öncelikleri oldu.

Sen bu filmi daha önce görmüştün, bu senaryoyu bir yerlerden hatırlıyordun o yüzden herkesin kendi önceliğine olan yolculuğuna mani olmadın. Bugünlerde düşündüğümde fark ediyorum ki, ben hiç öyle adanmış, aşırı fedakâr bir anne olmamışım sadece elimden geleni yapmaya gayret etmişim. O hayatımın her yanını kaplayan öncelikler zamanında bile kendime vakit ayırıp, kendime özen göstermişim, belki bugün bu kadar rahatça ayakta kalmamın sebebi kendime gösterdiğim bu özen olabilir. Öncelikleriniz ne olursa olsun en önemli önceliğiniz kendinizmişsiniz ve sen o hareketli zamanlar içinde önceliğinin kendin olduğunun farkında bile olmuyorsun.

Bugünlerde herkesi birer birer kendi hayatlarına doğru uğurladığım bu evde derin bir sessizliğin içinde yaşıyorum. Bu her odadan birinin çıkmama, "anne acıktık, yemek ne zaman hazır olur’’ seslenmeleri de bir dönemmiş ve ben o dönemi kapatmışım. Bazen gözlerim doluyor, içimi koca bir hüzün kaplıyor, şimdilerde çok nadir olan her gece aynı masanın etrafında toplanma hallerini çok özlüyorum, artık çocuklarım sadece misafir olarak varlar, gözlerime dolan yaşlar yanaklarımdan süzülüyor. Saçmalama Sibel diyorum, yıllarca kendi annene "ne zaman büyüyecek bunlar’’ diye sormuştun, al işte büyüdüler artık zamanın kendine ait.

Hayat da bu arada sessiz ve sakin bir şekilde akıyor, hepsini sağ ve sağlıklı büyütmeyi başardın, daha başka bir şeye ihtiyacın yok.  Nereden bilebilirdim ki onca özlediğim işsiz, güçsüz, özgür kalma halinin bana bu kadar zor geleceğini sanırım anne olmanın fıtratında evlatları her daim özlemek var. Ama neyse ki rahata kolay alışıyorsun, çoğunlukla tek önceliğin kendin olmasan da kendine ayırdığın zamanlar uzuyor. Uzun bir müddet bir dinlenme hali içinde kalıyorsun sonra ufaktan sıkılmaya başlıyorsun, bu her şeye yeten ve artan zamanı değerlendirmenin yollarını aramaya başlıyorsun. Bu aramalarda önceliğin kendin, seçenekleri değerlendiriyorsun. Senin yaşıtın insanların bir bölümü bu dünyadaki işim bitti diye düşünüp oturacakları köşeyi hazırlamakla meşguller, diğer bir kısmı büyüyen yaşlardan korkup spor salonlarından çıkmıyorlar.

İki seçenekte bana uymuyor, ne bir köşede oturup kalabilir ne de spor salonuna gidebilirim. Okuyorum, yazıyorum bir şekilde kendimi oyalıyorum ama artan zamanı saklamak mümkün değil geçip gidiyorlar ben en çok onları harcadığıma üzülüyorum. Kendime iyi gelecek şeylerin peşindeyim, bulduklarım ve kendim hakkında öğrendiklerim beni bu hayatın içinde güçlü tutuyor.

Hayatın zorlukları karşısında mücadele etmek önceliğin haline geldiğinde yolundaki engeller seni hiçbir şeyden alıkoymuyor. Her gün yeni bir güne uyanmayıp, doğuyormuşum gibi hissetmem size tuhaf görünebilir ama ben gerçekten böyle hissediyorum. Fazlaca koşup, bir dönem çok yorulmuş olsam bile bu yeni dönemle birlikte hareketin içinde bile dinlenebildiğimi keşfediyorum. Öncelik listemin ilk başında kendim geliyor olmak beni bencil bir insan yapmıyor aksine kendi kendimle mutlu ve huzurlu oldukça bu etrafımdaki insanlara da bulaşıyor. Belki de birçoğunuzun önceliği hala kendiniz değilsiniz ama sizlere bir ara durup kendinize bir bakmanızı tavsiye ederim. Bir soluklanın, kısa bir mola verip dinlenin önceliklerinizi gözden geçirin, sadece kendiniz için önceliklerinizi belirleyebilir misiniz? Yazıldığı kadar kolay olmasa da çok da zor değil sizi temin ederim. Her kolaylaşan yol önce sizden geçip diğerlerine varıyor.

Bana kalırsa "önceliğin ne’’ herkes için cevaplanması gereken önemli bir soru, sorunun cevabını bulmakta sana kalmış.
Hoşça kalın. Sevgide kalın.
Namaste 


SİTEDE ARA

Go to top