Bu gün de böyle olsun….

Sadece arkana yaslanıp, keyfine bakabilirsin. Her an sahnede olmak, kendine baş rol biçmek zorunda değilsin. Hayat kimseden böyle bir şey beklemez.

Biz büyük bir bencillikle “birilerinin bana ihtiyacı var“ deriz. Ne büyük bir yalan bu oysa ki. Ve buna kendimizi inandırmakla geçirdiğimiz zaman…

Yorgunsan, mutsuzsan içinden hiç kımıldamak gelmiyorsa bırak her şey olduğu gibi kalsın. 

Yetişemem geride kalırım fikrinden kurtul. Biraz duraklamak yavaş yürümek senin de hakkın. 

Ruhunun ve bedenin neye ihtiyacı var en iyi sen bilirsin.

Hayat öyle büyük bir öğretici ki bu büyük öğretmene güven.

Bazen ince ince planlasan, hesap kitap yapsan, kendine alkış tutup madalya taksan yine de olması gereken olur senin istediğin değil.

O yüzden yoruldun mu? İçinden gelmiyor mu? Bırak bu günde böyle olsun. Bu günde dağınık kalsın her şey. İzin ver duygularına, gün boyunca yorulan bedenine, sürekli hareket eden zihnine.

Buna ihtiyacın var belki de. Regüle olmanın zihni boşaltmanın kimseye zararı olmaz.

Sürekli başkasına sardığın kollarını bu gün de kendine sarsan sımsıkı, yumuşacık bir battaniye, bitki çayı, sevdiğin belki altı çizili satırları olan bir kitap ya da varsa evdeki tüylü dostun eşlik etse bu aylak gününe. 

Eğer içinden gelirse yumoş bir hırka alsan omuzlarına, sonbahar serinliği yüzüne değse şevkâtli bir dost eli gibi. Yürüsen, derin derin nefesler alsan doldursan ciğerinin her bir santimini, farkındalıkla baksan her renge, her ağaca, sonra doğanın şifasına bıraksan kendini. Ne güzel olmaz mı?

Gülümse kendine. Hatırla! Bir şeyleri iyi yapıyor olman, sürekli yapmanı gerektirmiyor.

Sessizce otur düşen yapraklara bak, uçan kuşlara, güne, geceye ve bütünün her bir parçasına. Yeniden ve yeniden bitene ve başlayana.

Bütün bunları düşünsen “Dursam dinlensem evrende büyük bir değişim olmaz” desen.

Ne dersin ? 

Bu gün de böyle olsun. Sevdiğin kalbini sevgiye açtığın günlerin olsun.

Sevgiyle

SİTEDE ARA

Go to top