Hayatımız sosyal medya oldu. Hangi ünlü, hangi makyaj malzemesini kullanıyor, hangisi kilo aldı, hangisi depresyonda, hangisinin çocuğu var? Daha bu liste uzar gider böyle. Hepsi hakkında fikrimiz var. Yalancı haller, gülümsemeler, mış gibi yapmalar da biz de.

Asıl sen kendinle ilgili neler biliyorsun? Sen nasılsın bu aralar?

Üzülünce, mutlu olunca neler yaparsın? Hayatta seni zorlayan şeyler neler? En son ne zaman başını kaldırıp uzun uzun baktın gökyüzüne?

Bırak başkalarının hayatını sen nasıl hissediyorsun?

Kendimi anlatayım biraz. Belki sende bir kağıt kalem alır yazarsın bu yazıdan sonra. Ne dersin ?

Bazen tüm olumlamaları geçiriyorum aklımdan, tevekkül ediyorum. Bazen içimde hiç bilmediğim bir acı varmış gibi uyanıyorum. Hem bana ait, hem değil gibi.

Oysa ben korkunun çok çeşidini gördüm 46 yılda. Anne babasızlık fiziki ve psikolojik şiddet. Hayatın en dibinde olduğum zamanlar da oldu. Ama kendimi yeniden yaratmanın keyifli ve zor yolculuğunu da yaşadım.

Travmalarım zaman zaman çok mutsuz etti, gün yüzüne çıktı ama pes etmedim. Rehberim hep kalbim oldu. Bazı şeylerin bitmesi gerektiğini, üzüldüğümde bunu söylemenin beni zayıf göstermediğini de öğrendim. Acılarım kadar mutluluklara da alan açmayı. Buna rağmen bazen öyle uyanabiliyorum. Hayatı bir yolculuk olarak kabul ediyorsak eğer, yolun sonunda bir yere, bir hedefe varmak gerekmiyor. Her şeyi tamamlamak da gerekmiyor inan. Yolculuk keyifli olsun, sevdiklerimize bir zerre de faydamız olsun yeterli. 

Hep dediğimiz gibi unutuyoruz, unutuyorum. Hangi yollardan geçip buralara  geldiğimi. Unutuyoruz insan olduğumuzu. Havadan nem kapıp vazgeçiyoruz bazen.

Düşün bir çiçekleri döküldü diye vazgeçen ağaç gördün mü hiç? Sen de geçme. Kendinden, hayattan, nefes almaktan vazgeçme. Kendini önemse. Her gün sor kendine. Bu gün nasılsın? Cevabın her gün değişebilir ama sen gönüllü ol sevmeye. Zira insanın mayası sevgidir. 

Gönüllü ol!

Ağlamaya, gülmeye,  düşmeye, tozunu toprağını silkeleyip yeniden kalkmaya, yeniden doğmaya. Kendine yeni yollar yaratmaya.

Gönüllü ol!

Kendini sevmeye. Hayatın boyunca yarattığın güzellikleri her gün yeniden görmeye.  Biliyorum de, sevdikçe iyileşirim, sevdikçe yumuşar her şey, sevdikçe varlığım onurlanır, sevdikçe gözümde hiç kimse öteki olmaz, sevdikçe bütün evrenle BİR  olurum.

Tüm bunları hatırla.  Bıkmadan usanmadan sor kendine asıl ben nasılım? Bu gün kendimi iyi hissetmek için ne yapabilirim?  

Cevap kendi içimizde.  Hayatı çekiştirmeyi bir kenara bırak. Günebakanların güneşe döndüğü gibi senin de döndüğün tek yer kalbin olsun. Hayat bu ama sorunlar olacaksa çözümlü olsun. Mutluluklar en şerbetlisinden olsun.

Biricik olan sensin unutma.
Gülümse kendine, 
Sevgiyle kal

 

 

SİTEDE ARA

Go to top