En çok ve aslında sadece neye sinirleniyoruz, hiç düşündün mü?

’’Gerçekler’’ e ve baş edemeyeceğimizi düşündüğümüz hallere…

Een sevdiklerimizde bile... Bağırıyoruz, deliriyoruz, ağlıyor, belki bir şeyleri, birilerini kırıyoruz... Canlarını, en çok ve önce de canımızı acıtıyoruz fark etmesekte. 

Nasıl baş edeceğimizi bilemediğimiz gerçeklere…

Ol’ana aslında dimi?

Söylenen, yapılan, gördüğümüz, karşılaştığımız, biz olan, bizde olan gerçeklerimize…

Öyle ağır, öyle değiştirilemez geliyor ki, onunla ne yapabileceğimizi bilemiyoruz ve haykırıyoruz sadece...

Yanan yansın, kırılan parçalansın, ne olursa olsun artık çünkü dayanamıyoruz! 

Kendi değiştiremezliğimize, başa çıkamayacağımız bir şeye daha.

Yapabileceğimiz, değiştirebileceğimiz bir şey olmadığında, göremediğimizde kendimizi Ol’anda, ayırmak istiyoruz durumdan, sıyrılmak, dahlimiz yokmuş gibi, bize olmuş gibi...

Ol’anın karşısında güçsüz hissediyoruz aslında ve bağırıyoruz ya da suçluyoruz tüm cephanemizle, ne biriktirmişsek o ana kadar onunla, o şeyle ilgili..

Korkuyoruz çünkü :(

Korku sevgiyi unutturuyor ne yazık ki ‘’Korku ve sevgi bir arada olmaz, olamaz’’ unutuyoruz.

Sevdiklerimize bağırıyoruz, acı çekiyor ve çektirmeye çalışıyoruz :(

Görmek istiyoruz acıttığımızı, muktedir olmak istiyoruz çünkü, yapabilir olmak, hemen görmek karşıdan reaksiyonu öyle hissettiriyor.

Bir yanılsama ve buna kanıyoruz... Daha kolay geliyor işte o an ve rahatlatmak adına bir yerlerimizi, bir şeyleri, birilerini sorumlu tutmak istiyoruz.

Görmek istemediğimiz, değmesin istediğimiz acımızdan, yapamazlığımızdan, kızgınlığı seçiyoruz doğal olarak. Ve savaşta kazanan bir taraf olamadığını da unutuyoruz,

Anlık hezimetleri zafer addediyor, bir dahaki, bir dahaki, belki sonsuz krize kadar yine kendimize bakmadan, arkamıza yaslanıp... aslında sanıp tabii, içimizde kaynayan kazanlarla, herkesi ve her şeyi suçlamaya devam ediyoruz.

Baktığım yerin, gördüğüm şeyin "Ben’’ olduğunu unutmamaya, karşılaşabileceğim heeer şeyin, derdinin de, devasının da bende olduğunu hatırlamaya...

Sevgiyle, namaste.


SİTEDE ARA

Go to top